Vrij van Zegel

Ondanks de digitale, interactieve televisie en de penetratie van het internet bij het overgrote deel van de bevolking, wordt haast anderhalve eeuw nadat Georges Mélies de bewegende lichtbeelden uitvond, de film in eer hersteld als communicatie-instrument.

Vorig jaar werden we zoals een ganzennek volgepropt met de film van meester-charlatan Al Gore die ons met bedreigingen over het einde der tijden en de hevigste banbliksems van de opwarmende hel, tot een ander energieverbruik kwam aanporren. Die opwarming van de aarde, wetenschappelijk door érnstige en niet door Gore betaalde onderzoekers nog steeds ten zeerste in vraag gesteld, is echt wel de minste van de zorgen van die Amerikaanse poenschepper. Hij wil gewoon een draagvlak creëren voor meer kernenergie, zeker waar de reactoren toch al afgeschreven zijn en de productie dus spotgoedkoop is, ergo de winstmarges schandalig hoog.

Vorige week bracht de Gentse arts Marc Cosyns een film(pje) uit om euthanasie te promoten. Euthanasie is, voor alle duidelijkheid, geassisteerde zelfmoord. Een ethisch zeer kwetsbaar onderwerp waarover het debat niet gevoerd kan worden door professoren, kardinalen, politici, journalisten, zelfverklaarde kunstenaars als ze dogmatisch van het eigen gelijk uitgaan. Dit debat moet niet eens gevoerd worden met gezond verstand. Het enige dat tot een sereen en doelgericht debat hierover kan leiden; is liefde. Heel veel liefde.

De wetgever hoeft kwesties zoals euthanasie of abortus niet te regelen. Het is een afspraak tussen enkele individuele mensen die in eer en geweten op een uniek moment beslissen hoe ze zinloos lijden het best menswaardig behandelen. Zonder dat gelijk welke aanpak als precedent kan ingeroepen worden, zonder dat anderen daaruit een recht kunnen verwerven, zonder voorbeeldfunctie. Vooral zonder commerciële sensatiezucht om oud papier te kunnen slijten.

Euthanasie moet de slappe koord zijn waarop respect voor het leven en medelijden een evenwichtsoefening dansen. IJdelheid is geen reden tot het laten uitvoeren van zelfmoord. Wie daartoe besluit, is ondankbaar tegenover de schepping en verloochent elke zin die hij ooit aan zijn leven heeft proberen te geven.

De meest opvallende film was echter Fitna. Een inhoudelijk onbenulletje, dat echter iets heel anders bewees dan wat het wilde bewijzen. Fitna vertelde weinig over de islam, maar des te meer over manipulatietechnieken. Of, hoe je een mondiale massa ertoe kunt bewegen een gele stront te kopen en ze daarna zelf nog te laten zeggen dat het een goudklompje is.

Maandenlang heeft de Nederlandse politicus Geert Wilders de halve wereld in de ban gehouden van ‘wat komen zou’. Daar hebben verborgen krachten natuurlijk dapper aan meegeholpen. Je haren geel verven en een beetje in een microfoon blazen alleen, kan nooit dat effect hebben. In Afghanistan werden Nederlandse vlaggen verbrand, er werd met terreuraanslagen gedreigd…

Stel je Afghanistan even voor zoals het land in werkelijkheid is: een premiddeleeuwse rotsachtige woestenij vol holen en gaten waarin menselijke wezens trachten te overleven, grotendeels analfabeet en bewust dom gehouden door cultuurloze barbaren voor wie een vrouw minder is dan een teefje.

In dat hele land heeft nooit iemand gehoord van Amsterdam, van Geert Wilders, zelfs niet van Nederland. Het geografische begripsvermogen reikt er tot de volgende berg. Hoe zijn deze mensen op de hoogte gesteld van de plannen dat in de polders aan de Noordzee iemand een filmpje over de islam zou patchworken? Welke Westerse verraders hebben hen opgejut? Wie heeft hen Nederlandse vlaggen bezorgd om ze daarna in brand te steken? Of liggen de vlaggen aller naties in Afghanistan misschien te koop op de plaatselijke marktjes tussen de watermeloenen, de eieren en de ossenkoppen?

Goh, ik ga niet meer het proces maken van Fitna of Geert Wilders. Natuurlijk mag die man zoveel films maken als hij wil. Ik vraag me alleen af, hoe hij de credits geregeld heeft en wie de auteursrechten betaalde voor een door miljoenen mensen gratis bekeken film met knip- en plakwerk uit officiële journaals. Maar dat doet nu even niets ter zake.

Natuurlijk moeten moslims het niet leuk vinden als een zo ongenuanceerd beeld wordt opgehangen over de religie die hun hele leven bepaalt.

Natuurlijk is het ontoelaatbaar dat gelijk wie preventieve censuur tracht uit te oefenen en mensen bedreigt omdat ze een amateuristisch filmpje uitzenden. Vooral omdat in dat filmpje nogal wat beelden voorkomen die de moslimwereld zelf tot heil van Allah, tot propaganda en provocatie zelf ooit lanceerde!

Daarover is iedereen het ondertussen al wel eens.

Ik wil vooral de nadruk leggen op de enorme mogelijkheden die de hype rond de Wilders-film momenteel opent.

De hele linkse kerk, de voorstanders van het ondermijnen van de Westerse waarden en cultuur die gedurende 2.000 jaar werden opgebouwd, de predikanten van de multiculturele verrijking, de witgekalkte politieke correctelingen… ze krijgen hier een eenmalige en onvoorstelbare kans! De kans namelijk, om een tegenfilm te maken.

Yves Leterme, de goed bedoelende maar snel imponeerbare boekhouder uit de Westhoek, kreeg van uittredend premier Guy Verhofstadt een nagelnieuwe regering cadeau. Een vergiftigd geschenk, dat ‘Mister 800.000 votes’ op enkele maanden tijd voorgoed moet uitschakelen.

Hugo Claus, de betere volksschrijver waarvan de linkse intelligentsia in Vlaanderen maar niet wil begrijpen waarom hij nog in de verste verte niet in aanmerking kwam voor de Nobelprijs Literatuur, realiseerde zijn ultieme pr-stunt door ‘cool’ uit het leven te stappen. Patrick Janssens had het zo professioneel niet kunnen bedenken!

China, de ‘economische mogendheid’ waarvoor het Westen op de knieën kruipt, maar in werkelijkheid niets meer is dan een rookgordijn en een kaartenhuis vol blingbling, toonde haar waar gelaat in Tibet op de vooravond van een nog grotere pr-stunt die Olympische Spelen heet.

Ons land werd gekapitteld door een commissie van de Verenigde Naties, die zelf samengesteld was uit mensen waarvan naam achteraan in de keel wordt uitgesproken en die haast allen een land vertegenwoordigen waar de woorden ‘democratie’ en ‘vrije meningsuiting’ een eufemisme zijn voor ‘oekaze’ en ‘muilkorf’.

Pasen, voor onze voorouders het Loofhuttenfeest dat de nieuwe lente en het nieuwe leven aankondigde en na de kerstening van onze gewesten gerecupereerd werd als herdenking van de Verrijzenis van de grootste voorganger aller tijden Jezus Christus van Nazareth, was dit jaar ondergesneeuwd. Vorige oudejaarsnacht stonden we nog in hemdsmouwen op straat bubbels te drinken met de buren. De wereld op z’n kop!

Prof. dr. Frank Thevissen, de man die de politieke peiling De Stemmenkampioen ontwikkelde en met zijn ESA-project internationale uitstraling gaf aan de Vrije Universiteit van Brussel, werd op basis van een duister dossier ontslagen. Eerst stonden de media er bol van, daarna zwegen ze als vermoord. De loge, die in haast alle media is geïnfiltreerd, had haar ordewoord verspreid: vergeten zonder geweten!

Ja, er is een en ander gebeurd deze maand. Onderwerpen genoeg dus, om over te schrijven. En toch voelden heel wat lezers van deze nieuwsblog zich enkele weken lang verweesd. Nochtans staat deze ruimte ook ter beschikking van gastauteurs…

Naast de vele boeiende bezigheden die mijn leven aangenaam vullen (zoals vriendschappen warm houden, met kleinkinderen spelen, gastronomisch koken en het schrijven van nog twee avondvullende toneelstukken, Virus en Wolfsmelk), had ik het echter vooral druk met enkele belangrijke professionele projecten.

Ten eerste was er het ‘Dossier Thevissen’ dat ik tot in de kleinste details heb uitgespit. Ook journalist Jeroen Verelst van De Morgen was eraan begonnen, maar die vond de zaak “ingewikkelder dan hij had gedacht”. Je zou denken, toch een uitdaging voor een onderzoeksjournalist dan? Niet zo voor de krant die durft! De reportage werd afgevoerd. Waar De Morgen stopte, ging ik door.

Het resultaat is een afschrikwekkend dossier over kuiperijen, intriges, haat en nijd, boter op het hoofd, ons-kent-ons aan wat zich een ‘vrije’ universiteit noemt. Inspector Morse zou er een kluif aan gehad hebben! De VUB is de tijdbom onder de politieke en de academische wereld.

Het is ook het weerzinwekkende verhaal van politici die hoofdredacteurs onder druk zetten om tegenstanders kapot te schrijven. Het is vooral het beangstigende verhaal van de loge die een wurggreep heeft op onze media. Een schimmige organisatie, die bepaalt wat wel en wat niet over wie mag verschijnen.

Mijn verhaal is drievoudig gecontroleerd en de bewijzen worden op drie uit mekaar liggende locaties bewaard. Kwestie van mijn persoonlijke veiligheid. Ook op (logelid) Ward Beysen werd immers zelfmoord gepleegd. En toen een mevrouw van de Werkgroep Morkhoven met een diskette vol bezwarend materiaal over pedofiele hooggeplaatsten naar Genève reed, knalde ze op de terugweg te pletter tegen een boom die onverwacht in het midden van de snelweg was gaan staan en na het ongeluk op zijn booms gemak weer wegwandelde. Bepaalde boomsoorten doen dat. Naar het schijnt. De diskette bleek later plotseling… blanco te zijn.

Dus, safety first!…

Niettemin onthul ik in mijn dossier de werkelijke intriges en de ‘combines’. Ik noem de logeleden aan de VUB en in de media bij naam én hun werkplaats,…

Deze informatie verschijnt nergens anders. En reken maar dat geen enkel van de ‘mainstream media’ hieruit zal durven (mogen) citeren, niet eens ernaar verwijzen!