De lijst met wandaden van Fientje Moerman

De voorzitter:
De heer Verstrepen heeft het woord.

De heer Jurgen Verstrepen:
Mevrouw de voorzitter, dames en heren, de waarheid heeft haar rechten. In tegenstelling tot wat de minister-president zegt, gaat het niet over vage verdachtmakingen of over een zeldzame vergissing. De zaak-Moerman gaat verder dan het verslag van de ombudsman. PBS is maar een onderdeel.
Beter Bestuurlijk Beleid betekent voor de Vlaamse Regering eigenlijk meer administratie, meer overheidsinstellingen, meer regelneverij en vooral meer ambtenaren om aan de besmettelijke Belgische ziekte te voldoen. Tussen 1996 en 2005 is het aantal ambtenaren met 28 percent gestegen. De hofhouding van onze ministers is onder het motto "wat we zelf doen, doen we beter" gegroeid van 372 kabinetsmedewerkers in 2000 tot 510 in 2007.

Als er te weinig overheidsinstellingen en bevoegdheden zijn om te voldoen aan de vraag naar politieke benoemingen, dan wordt er schaamteloos bijgecreëerd. De zelfstandige agentschappen bijvoorbeeld rijzen als paddenstoelen uit de grond. Elke paddenstoel wordt vorstelijk gesubsidieerd en bemand met partijgebonden boskabouters. Het is zo erg geworden dat men op het kabinet-Moerman overwoog om een subsidiedatabank te laten oprichten door huisvriend Guy Serraes. Een subsidiedatabank alstublieft! Die zou dienen om de verkwistingsdrift te kunnen bijhouden. Dat is bewijsstuk nummer 1. Dat staat in dit document. Ik heb bewijsstukken meegebracht, blijkbaar is dat nodig.

Met vijf partijen in de regering van de zakelijkheid worden de postjes netjes en evenredig verdeeld, of het nu over het Flanders District of Creativity gaat, over het VLAO of het Vleva, het laatste geesteskind van onze sinterklaasregering. Bij het VLAO kon de heer Leterme zonder openbare oproep zijn kabinetschef Jan Callens kwijt. Bij Flanders DC werd Lorin Parys gekazerneerd, gewezen woordvoerder van mevrouw Ceysens toen ze de vorige keer minister van Economie was. Haar kabinetschef, Johan Hanssens, huidig politiek directeur van Open Vld, kreeg een zitje in de raad van bestuur naast Marc Eyskens en Fons Leroy. Mevrouw Ceysens, u bent nu minister, u kunt uw gewezen medewerkers terughalen als u dat wilt. De benoemingsdrift heeft de schaamtegrens overschreden. Voormalig minister Moerman stuurde haar kabinetschef Gwendolyn Rutten en zelfs haar man Willem Vanden Broucke naar de raad van bestuur van het Vleva. Ook de N-VA blijkt geraakt te zijn door het virus van de postjes. Frieda Brepoels zit er naast Luc Van den Brande en Luc Van den Bossche. Ook s.pa'er Leo Victor die vroeger nog gediend heeft onder Luc Van den Bossche in het GIS, kreeg in het Vleva een uitloopbaantje als directeur. 'Donnant donnant' heet dat in het vakjargon. Zelfs de moeder van Freya Van den Bossche, filologe Lieve Bracke, expert in internettechnologie, krijgt een zitpenning van 625 euro per keer dat ze naar de raad van bestuur gaat van het Interdisciplinair Instituut voor Breedbandtechnologie. Dat is een cadeautje van huisvriendin Moerman, twee dagen voor de verkiezingen van 10 juni. Iedereen was lief voor elkaar.

De Herculesstichting is een schoolvoorbeeld van wat men in Wallonië, zeker in Charleroi, de PS-cultuur noemt. Hercules werd door minister Moerman boven de doopvont gehouden om die zware apparatuur voor wetenschappelijke doeleinden te subsidiëren. Het is een klassiek programma dat gemakkelijk door het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek of het IWT beheerd kan worden. Die afsplitsing beantwoordde aan geen enkele economische of wetenschappelijke nood. Dat was allemaal toeval.

FOCUS Research, een universitaire vereniging van professoren en onderzoekers heeft dit onlangs nog bevestigd. Alle adviezen waren vernietigend, zoals u ondertussen al weet. Voormalig minister Moerman legde volgens de mooie politieke cultuur alle adviezen naast zich neer, want de Herculesstichting beantwoordt als nutteloze overbodige constructie aan de noodzaak om aan cliëntelisme te doen en om aan open sollicitatieprocedures en assessments te ontsnappen.

Voor aanstellingen van niveau N is blijkbaar alleen een politieke lange arm nodig en geen assessment. Voor functies van niveau N1 waarvoor er nog geen vacatures zijn, werden zopas 800 kandidaten gescreend bij De Witte & Morel voor de som van 1,5 miljoen euro. Goed bestuur betekent dus eigenlijk 'eigen volk eerst'. Op die manier kon gebuisd Open Vld-politicus Fons Borginon worden aangeduid als regeringscommissaris, gewezen kabinetschef van Yves Leterme,
Bart De Moor, als voorzitter van de raad van bestuur en Marc Luwel als algemeen directeur. Marc Luwel, de gewezen adjunct-kabinetschef van parlementsvoorzitter Marleen Vanderpoorten, die werd doorgestuurd omdat hij de onderwijsambtenaren incompetente slaapkoppen noemde. Hij was zo weer thuis met een wedde van gewoon hoogleraar, na een ommetje in Den Haag waar hij aan de slag was bij de NVAO, een organisatie die de kwaliteit van Nederlandse en Vlaamse universiteiten bewaakt. Alle regeringspartijen waren tevreden, want het postje in Den Haag kon dan blijvend worden bezet door sp.a'er Jos Terwecoren van de Gentse Hogeschool waar minister Moerman ook in de raad van bestuur zat.

De Herculesstichting is een van die zogenaamde normale creaties van goed bestuur, ware het niet dat minister Moerman het Vlaams Parlement flagrant heeft voorgelogen over de ontstaansgeschiedenis van haar geesteskind. Het Herculesproject is opgezet door en voor Marc Luwel, en door hem uitgewerkt terwijl hij in Den Haag werd betaald om zijn terugkeer voor te bereiden.

Rudy Aernoudt kaartte dit aan en plaatste op die manier meteen een potentiële handtekening onder zijn ontslagbrief. Intussen liggen de bewijzen van die leugens op tafel. Tijdens de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement van 9 mei werd de minister geïnterpelleerd door de heer Dedecker over de nutteloosheid van de Herculesstichting en de postjespakkerij voor de politieke vriendjes, in het bijzonder de aanstelling van Marc Luwel tot operationeel directeur zonder de minste aanwervingsprocedure.

Minister Moerman, bij monde van minister Keulen, antwoordde letterlijk: "dat de heer Luwel nooit verbonden is geweest aan het kabinet-Moerman en dat er op dat vlak geen enkele link was naar de persoon in kwestie." Dit is een flagrante leugen, want er bestaan minstens vijf e-mails van Marc Luwel zelf aan het kabinet-Moerman waarin hij de uitwerking van het Herculesproject aankaart. De eerste dateert al van 22 december 2005, een tweede van 31 december 2005. Daarin verklaart hij zelf om op 13 januari 2006 op het kabinet aanwezig te zullen zijn om het dossier te bespreken zodat het op 15 januari op circuit kan.

Op 5 maart stuurde Marc Luwel opnieuw een mailtje met de volgende gevleugelde woorden: "Ik heb mijn belofte aan Fientje gehouden. Francis en ik hebben de twee addenda aan de overeenkomst afgemaakt." Verder staat er nog: "Kijk eens goed of wat er staat voor Hercules en de interne samenwerking niet rommelt. Ik ben morgen op het kabinet." Hier is gezegd dat er totaal geen link zou zijn. Voor alle duidelijkheid, Francis Charlier is ook een bevriend consulent.

De heer Luwel maakte zelf de ontwerpaddenda bij de overeenkomst met het FWO Vlaanderen. Op 21 augustus bevestigde hij per mail dat ook het voorontwerp van het besluit van de Vlaamse Regering voor de organisatie van de Herculesstichting van zijn hand komt.

En dan beweert minister Moerman op 9 mei 2007 koudweg in het Vlaams Parlement dat Marc Luwel nooit verbonden is geweest aan haar kabinet en dat er geen enkele link is naar de persoon in kwestie. Dit zijn flagrante leugens en een minachting voor het Vlaams Parlement.

En dan heb ik hier ook nog de mail van Marc Luwel van 11 mei 2006 aan het kabinet-Moerman voor de stafvergadering waarin hij instructies geeft om Hercules op de ministerraad te bespreken zonder het advies van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid te vragen. Die vrees voor dat advies bleek terecht, want enkele maanden later waren alle adviezen vernietigend, zowel dat van het IWT als dat van het departement Economie, Wetenschap en Innovatie. BBB betekent aan het Martelaarsplein 'betere bediening van bekenden'.

Minister Moerman loog over het bestaan van consultancycontracten toen het Vlaams Parlement op 22 november 2006 vroeg of ze consultancyopdrachten had afgesloten tussen 2 juli 2004 en 15 november 2005.

Goed bestuur is blijven liggen in dit huis. Ze ontkende, maar in werkelijkheid had ze op 25 januari op een schimmige wijze een opdracht toegekend aan PBS van mevrouw Marleen Malfait en mevrouw Janiene Palmyre Vermeulen. Erger nog is het feit dat de Vlaamse Ombudsdienst geen inzage kreeg in de gunningsdossiers van dit contract toen de ombudsman zich op 8 maart aanmeldde op het kabinet-Moerman.

Niets is toevallig, echt totaal niets: de datum van het contract, de inhoud, de datum van de oprichting van de firma, de lichtheid van de inhoud of de grootte van het bedrag. Het is niet toevallig dat PBS amper een paar maanden na de installatie van de Vlaamse Regering een opdracht van 65.340 euro op jaarbasis in de wacht sleepte. PBS is een strobedrijfje van Ernst & Young-consultant Guy Serraes. Zijn moeder, Janiene P. Vermeulen bezit immers 90 percent van de aandelen - hoe toevallig. De andere 10 percent behoort toe aan Marleen Malfait, gewezen kabinetssecretaris van Guy Serraes, toen die laatste nog schepen van Personeelszaken in Gent was. Fientje Moerman was toen schepen van Onderwijs.

Sommige VLD'ers laten elkaar niet in de steek als er te schrapen valt. Van Gent naar Brussel is het maar een kleine stap. Het trio kende elkaar al langer. Malfait en Serraes hebben in de jaren negentig nog de verkiezingscampagne van Moerman verzorgd met hun bvba Victory onder het motto 'winnen is een beroep en politiek is geen zeep'. Politiek is geen zeep, maar men moet ervoor zorgen dat men er niet op uitglijdt. Mevrouw Moerman had te veel zeep onder haar voeten en is uitgegleden. Mevrouw Ceysens, ik hoop dat u beter kunt schaatsen of dat u antislipzooltjes aan hebt.

Had de ombudsman enkele personen ondervraagd die op het kabinet van Moerman werkten toen ze nog federaal minister van Economie was, dan had hij kunnen weten dat in juni 2004 een contract in de maak was voor consultant Serraes voor 2000 euro per dag. De stoelendans van de federale naar de Vlaamse Regering gooide wat roet in het eten, maar alles werd vlug rechtgezet door op 8 augustus PBS op te richten en het lucratieve contract binnen te rijven. Dat dit contract meer stinkt dan de Gentse Leie, is een eufemisme.

(Opmerkingen)

De Schelde ruikt geweldig, maar de Leie stinkt in dit verhaal.
Het bedrag werd net onder 67.000 euro gehouden zodat men de procedure kon volgen van gunning zonder voorafgaande bekendmaking. Toen Aernoudt niet meer wilde meewerken aan de dubieuze gunningsconstructie, werd hij vervangen door Jan en Francis. Francis was de medewerker van de man van Fientje Moerman op het Europees Parlement, maar door budgetproblemen kon hij er een jaar niet aan de slag. Hij werd dus tijdelijk geparkeerd op het kabinet tot hij weer in het Europees Parlement aan de slag kon. Jan is Jan Kerremans, die het na minder dan een jaar als politiek kabinetschef bij Moerman voor bekeken hield en terugkeerde naar Patrick Dewael. De heer Serraes is naast verdoken eigenaar van PBS eveneens consultant van Ernst & Young en eveneens verantwoordelijk voor - hoe toevallig - contacten en contracten met de publieke sector. We zouden de vraag kunnen stellen hoeveel contracten deze tak van de 'big 4' heeft afgesloten met de Vlaamse Regering.

De beïnvloeding van de heer Serraes blijkt duidelijk uit zijn mails aan toenmalig kabinetschef Aernoudt. Het gaat onder andere over mails van 30 augustus en 10 september 2004. Ik zal ze niet voorlezen, maar de ombudsman bevestigt ze. De heer Serraes heeft stafvergaderingen van het kabinet bijgewoond en mailde zelfs op 20 december met het aanbod om te helpen bij de opmaak van een bestek. Nochtans bepaalt - dat werd hier al gezegd - de overheidsopdrachtenwet in artikel 11 dat in elk geval de kandidaat-inschrijvers en derden geen toegang mogen hebben tot documenten betreffende de gunningsprocedure van opdrachten zolang de aanbestedende overheid geen beslissing heeft genomen. De inhoud, de prestaties die door PBS geleverd werden, waren veeleer bezigheidstherapie dan consultingwerk. Volgens de Vlaamse Ombudsman waren er in het dossier onvoldoende bewijzen van een correcte en voldoende uitvoering en waren de prestaties in strijd met de opdrachtomschrijvingen in het bestek.
Algemeen strategisch advies is noch tijdelijk noch specifiek, en een stilzwijgende verlenging is reglementair verboden. De verlenging met twee jaar betekent tevens dat het niet gaat om een in de tijd beperkte expertenopdracht. Die valt onder artikel 8 van het besluit van de Vlaamse Regering tot de organisatie van de kabinetten van de leden van de Vlaamse Regering. De stilzwijgende verlenging stond zelfs gestipuleerd in het bestek 2004.001. Mevrouw Moerman heeft hier zeer duidelijk en ontegensprekelijk de wet overtreden.

Mevrouw de voorzitter, we vragen eveneens een parlementaire onderzoekscommissie om het reilen en zeilen op het kabinet-Moerman tot op het bot uit te spitten. Zo is er ook nog de exuberante vraag van minister Moerman naar 10.000 euro persoonlijke representatiekosten en 15.000 euro onvoorziene uitgaven voor een uitstapje naar Brainport Flanders begin november 2006 in de Verenigde Staten. Door het departement Economie, Wetenschap en Innovatie werd dit in het verslag van 23 januari 2007 als substantieel buiten proportie bestempeld bovenop een bedrag van 51.204,01 euro, een erg ruime schatting van de te maken of te verwachten kosten gedurende een zending van enkele dagen. Dat staat in dit document.

Er is nog meer. Mevrouw Moerman was niet te beroerd om 35.000 euro te vragen om aan een moderator te geven om vijf debatjes te leiden voor Hersentoer. Ik herhaal: vijf debatjes aan 7000 euro per stuk voor een halve dag. Dat zijn Woestijnvisprijzen! (Gelach)

(Correctie van Elveebee: in een eerste mail werd het bedrag van 35.000 euro genoemd, maar dat was een typfout. In werkelijkheid was 3.500 euro bedoeld en werd een goeie 3.000 euro effectief betaald aan Greet Op de Beeck, een VRT-journaliste. Dit gebeurde kort nadat Siegfried Bracke een reprimande had gekregen nadat hij voor ongeveer 500 euro een debat had geleid in opdracht van het Vlaams Belang)

En dan doen we hier alsof er niets aan de hand is. Het gaat dan nog enkel maar om het kabinet-Moerman. Mijnheer de minister-president, als u dit allemaal hebt gehoord en misschien nog eens wilt nalezen - wat ik zou kunnen begrijpen - durft u dan nog uw hand in het vuur te steken dat dit enkel en alleen kon en kan gebeuren op het kabinet-Moerman? Zult u mij nu zeggen dat het om een uitzonderlijk geval gaat? Durft u uw hand daarvoor in het vuur te steken?

We vragen al een maand een onderzoekscommissie om het hele kabinet door te lichten. Dat is duidelijk. Ik laat de details nog achterwege. We vragen ook de terugstorting van 200.000 euro overheidsgeld dat door minister Moerman als goede daad op duistere wijze aan haar politieke vrienden werd geschonken. Wij vinden dat dit geld terug moet vloeien naar de Vlaamse belastingbetaler. We vragen een interne audit van alle kabinetten om het vertrouwen te herstellen en elke zweem van bedenkelijke praktijken weg te halen, zowel voor de publieke opinie als voor iedereen in dit huis. We vragen eveneens een afbouw, zoals beloofd, van de ministeriële kabinetten. We zouden graag eens in detail willen zien hoeveel en welke externe experts voor welke euro's werken op welke kabinetten.

De waarheid heeft haar rechten, mijnheer de minister-president. Die ligt hier. Zoveel toevalligheden, zoveel feiten, zoveel details zwart op wit: dat is geen slippertje. Dit is georganiseerd en een smet op deze regering en dit huis. De burger krijgt het gevoel dat het allemaal dezelfden zijn, dat ze allemaal hun zakken vullen en dat ze het allemaal voor zichzelf doen. Ik zou graag hebben dat die smet wordt weggenomen. Ik zetel hier ook, en ik ben niet van plan om ook dat te moeten aanhoren vanwege het feit dat Fientje Moerman een dergelijke praktijk tot uitvoering heeft gebracht. Dat is de politiek onwaardig. (Applaus bij mevrouw Monique Moens)