Voor Alles is er een Tijd...

‘Voor Alles is er een Tijd’ gaat over generaties. Generaties die minder voeling hebben met de volgende of de vorige dan met een generatie die iets verderaf ligt. De band tussen kleinkinderen en grootouders, of omgekeerd, is meestal veel sterker dan tussen kinderen en hun ouders.
Generatieconflicten lossen meestal in lucht op als er een generatie tussenuit valt.

In mijn toneelstuk vertellen een opa, zijn dochter en zijn kleinzoon over hun grootouders. Drie opeenvolgende generaties beschrijven dezelfde ervaring, aangevoeld in een andere tijdsgeest. Alledrie zijn ze het kleinkind van hun grootouders. Opa is zelf al grootouder, de andere twee zullen het misschien ooit worden.
Tegelijk beleven we in een tweede verhaallijn ook het verhaal mee van twee jonge mensen aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Hoe zij zelf ouders, grootouders,… werden.

Hebben al deze verhalen iets met elkaar te maken? Heeft het zin om ze met elkaar te vergelijken, om er beginnen in te graven?
Misschien laten we toch beter de geschiedenis rusten?
Want, zoals Prediker zei, voor alles is er een tijd…

Voor alle duidelijkheid wil ik benadrukken, dat deze familiekroniek absoluut fictief is. 0ok de keuze van de locaties (Mechelen, Putte, Schaarbeek) is louter toevallig. Wel heb ik bewust, zoals in de meeste van mijn toneelstukken, historisch-correcte elementen toegevoegd om de impact en de schijn van geloofwaardigheid te vergroten.

Zo hebben kunstschilder Felix Moris en dichteres Alice Nahon echt bestaan en ze lééfden in de gemeente Putte rond de Eerste Wereldoorlog. Moris húwde effectief met Marguerite Verez uit Rijsel, die met haar ouders naar Putte gevlucht was, en ze véstigden zich in Parijs.
Meester Nauwelaerts gáf toen les in de lagere gemeenteschool van Putte en Meester Vander Borght gáf les in de school van Grasheide.
In Heist-op-den-Berg wás toen een school waar huisschilders werden opgeleid en Felix Moris hééft daar de lessen gevolgd.
Dore van Flores wás in die jaren burgemeester van Putte.
Polle Veloo (Leopold Casteels) woonde in het dorp en wás er fietsenmaker.
Het Duitse concern Tietz hàd rond de Eerste Wereldoorlog een warenhuis in de Bruul te Mechelen, op de plaats waar later de Galeries Anspach zou komen, thans H&M.
De ijzerwarenzaak Schyvens wás gevestigd aan de Keizerstraat Nr 62 in Mechelen.
De Duitse artillerie hééft de Sint-Romboutstoren in Mechelen beschoten. Toenmalig burgemeester Dessain wérd door de Hauptkommandatur daarvan verwittigd en kwám te voet van Muizen naar het stadscentrum.
Grand Café Royal lág echt op de Grote Markt.
Zelfs de boot die zogenaamd de kindjes bracht, de verschillende kleur van het zeil naargelang het geslacht van de baby’s en de naam van de Schipper komen authentiek uit de volksoverlevering...
En ik? Ik gíng ooit naar de grootouderdag in het kleuterklasje van mijn kleindochter…
Maar de familie De Potter uit Putte, de schrijnwerkerij, de kachelwinkel in Mechelen, de verfwinkel in Schaarbeek, het wedervaren van het jonge koppel en hun kinderen, de figuren van opa, oma of moemoe en vava, enz… zijn volledig gefantaseerd.

‘Voor Alles is er een tijd’ wordt geregisseerd door Hugo De Beul. De rollen worden gespeeld door Veerle Brat, Hugo De Beul, Ann Hellebooghe en Willy Walscharts. Joke Bonneu en Hans Vereyken zorgen voor een life vocale en muzikale begeleiding.

Zoldertheater Den Beulebak ligt op de St.-Nicolaasplaats 10 in Antwerpen-Centrum. De ingang tot het plein is een smalle gang naast de vroegere Sint-Nicolaaskapel in de Lange Nieuwstraat 5. Op dit binnenplein zijn meer culturele pleisterplaatsen gevestigd zoals Rederijkerskamer De Violieren, cafétheater De Peerdenstal van Napoleon en Poppenschouwburg Van Campen.
Den Beulenbak bevindt zich rechts op het plein, net achter restaurant Barbouffe.

Toegangkaarten kosten in voorverkoop 10 euro en kunnen gereserveerd worden op nummer 0499-463 702.

Mis deze voorstelling niet, de reeks wordt niet verlengd!