Vrij van Zegel - Media

Hoog spel, vuil spel

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Tue, 13 Oct 2009 12:34:36 +0200

De ‘oorlog’ binnen de Sp.a is niet voorbij. Hij begint pas. De strijd zal zich evenwel achter gesloten gordijnen afspelen. Dat hoopt men toch. In alle openheid, en tegelijk intern. Het hoeft geen contradictie te zijn.
In de hele heisa van de gestolen e-mails werd iedereen geschandvlekt, behalve… de boodschapper. En die speelde nog het smerigste spel van allemaal.

Ga door met lezen van "Hoog spel, vuil spel"

De prijs van wijsheid

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Wed, 27 May 2009 15:31:38 +0200

Gezond verstand wordt niet altijd afgeremd door domheid of hardleersheid. Ook een diepgewortelde overtuiging kan ertoe leiden dat het soms maanden, voor sommigen jaren, duurt voor hun ogen open gaan. Bij enkelen gebeurt dat zelfs nooit.
Bijna drie jaar geleden schreef ik op dit blog een artikel over Liesbeth Van Impe, toen politiek redactrice bij De Morgen. Ik prees – satirisch weliswaar - haar goeie smaak en haar intelligentie. Ik betreurde dat zij in haar intellectuele ontwikkeling beknot werd door de vernietigende invloed van haar professionele biotoop, maar gaf haar toch goede hoop: doe rustig voort, ooit leer je het nog!
Vorig weekend begon ze het te begrijpen. Ze diende, zonder vooruitzicht op ander werk, van pure frustratie haar ontslag in bij het blaadje waarvoor ze jarenlang op de barricaden had gestaan.
Ja, leren doet pijn. En er wachten haar nóg enkele ontnuchterende teleurstellingen…

Ga door met lezen van "De prijs van wijsheid"

Diversiteit schaadt VRT

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Mon, 27 Apr 2009 10:00:43 +0200

Elke ochtend, nog voor mijn eerste kopje koffie, zet ik het tv-toestel aan en lees van zo’n zes internationale zenders de teletekstpagina’s. Mijn dagelijkse kwelling is tt-één. De selectie van onbenullige en meestal tendentieuze onderwerpen maakt het me wel gemakkelijk om heel snel naar de volgende pagina te gaan, zonder deze indoctrinatie ten gronde te hoeven lezen. Wat me evenwel uitermate stoort, is de hautaine nonchalance waarmee de teksten geschreven zijn en op het scherm neergegooid werden zoals een kwak gemorste pudding.
Vanmorgen was het weer prijs.

Ga door met lezen van "Diversiteit schaadt VRT"

Schaamteloos misbruik van de crisis

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Sun, 07 Dec 2008 11:46:21 +0100

Morgen, maandag 8 december, ontvangt Vlaams Minister-president Kris Peeters de vakbonden en afgevaardigden van de journa listen. Peeters doet dat in zijn functie van Minister voor Mediabeleid, een portefeuille die hij overnam van Geert Bourgeois.

De journalisten komen namelijk klagen over het feit dat zij slachtoffer dreigen te worden van de crisis. Volgens hen moet de oplossing van de Minister komen. Ze beseffen niet dat ze daarmee hun eigen graf graven en de rode loper uitrollen van hun bazen.

Is er trouwens in medialand wel echt een crisis of wordt er een show opgevoerd om subsidies los te weken?

En wat, als ‘de oplossing’ van de Minister zou zijn, dat de sector zichzelf maar eerst eens moet heruitvinden en dan met een toekomstgericht project laat onderzoeken welke steun daarvoor verantwoord is?

Waarom zou een Minister gemeenschapsgeld moet versmossen aan een uitgehold fossiel dat zichzelf heeft opgevreten en niet bereid lijkt om, alleen uit eigenbelang en het gevoel van eigenbelangrijkheid daar enige verandering in te brengen?

Ga door met lezen van "Schaamteloos misbruik van de crisis"

Dag van de Media

nospam@example.com (gastcolumn) — Mon, 29 Sep 2008 18:15:15 +0200

Gastcolumn, geschreven door prof. Kris Pattyn, gedelegeerd bestuurder van Koppa Digitale Media cv

Vroeger, toen ik nog thuis woonde, vormde mijn eigen kamer mijn kleine wereld. Als het eten klaar was, kwam moeder onder aan de trap een gil geven en we stormden aan tafel.

Vandaag is een gil soms niet meer afdoende. De kamer is voor een puber misschien nog wel zijn fysieke wereld, maar lang niet meer zijn kleine wereld. Met het internet heeft hij er een heel groot stuk aan vast gebreid. Het babbelen met anderen aan de andere zijde van de wereld of het spelen van veroveringsspelletjes met tientallen anderen via het internet laten de gil van een moeder helemaal in de achtergrond verdwijnen.

Er zijn al families waar moeder al lang niet meer aan de trap staan, maar via de computer in de keuken op het internet gaat en in de babbelbox tussenkomt in het gesprek. Een moderne manier om te vertellen dat het eten klaar is. Onze wereld verandert blijkbaar snel!

Vorig weekend geeft de Rooms-katholieke kerk aandacht aan de media.

De media worden niet voor niets de vierde macht genoemd. Media spelen een toonaangevende rol in de maatschappij. Hoewel, voor enkele media geldt veeleer dat ze dat zouden moeten doen…

Al te dikwijls kan men vragen stellen bij de waarden, inzichten en het gedachtegoed dat media opdringen aan lezers, luisteraars, kijkers en surfers.

Ga door met lezen van "Dag van de Media"

Predikers in de woestijn

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Sat, 27 Sep 2008 12:41:12 +0200

De cijfers verrassen me niet, want meer dan 10 jaar geleden zagen ze er ook al zo uit. Bovendien bevestigen mij elke dag de krant, radio en tv, dat ze haast niet gewijzigen.

Toch is het goed dat er af en toe nog eens een wetenschappelijke ‘meting’ gebeurt. Perceptie kan immers verraderlijk zijn, het is meestal de voedstermoeder van de gedachte, terwijl alleen meten weten is.

Het Center for Journalism Studies van de UGent, het Centrum voor Journalistieke Studie dus!, heeft in samenwerking met de Vlaamse Vereniging van Journalisten opnieuw gepeild naar het kiesgedrag in juni vorig jaar, van ons ‘journaille’. 682 journalisten namen daaraan deel.

De uitkomst, staat deze maand in De Journalist, het ledenblad van de VVJ.

De deelnemers stemden als volgt:
Spa.-Spirit: 34%
Groen! 20%
Open VLD 20%
CD&V-N-VA 18%
LDD 2%
VB 1%
Andere 6%

Samengevat komt dit er dus op neer dat ongeveer 75% van de deelnemende journalisten gestemd heeft voor linkse tot extreemlinkse partijen. Dit staat in schril contrast met de verkiezingsuitslag. Meer dan drievierden van de kiezers koos voor centrumrechts over rechts tot extreemrechts. Net het tegenovergestelde, dus.

Ga door met lezen van "Predikers in de woestijn"

Nieuws uit eigen huis

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Fri, 22 Aug 2008 14:54:59 +0200

Vandaag schrijf ik eens over het ‘eigen huis’. Ook kritisch en constructief.

Aan de vele klachten van lezers van dit blog is eindelijk tegemoet gekomen. Zowel het openen van Vrij van Zegel als het openen van de reactiemodule om zelf een reactie te plaatsen, verliep al een tijdje tergend traag. Zoals u enige ogenblikken geleden merkte, is hieraan ondertussen verholpen.

Ander nieuws is dat ik mijn geesteskindje, het onafhankelijke maandelijkse magazine over media AchterhetNieuws, heb overgelaten aan een andere uitgeverij.

Ga door met lezen van "Nieuws uit eigen huis"

Geld, Macht en Schijn

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Sun, 10 Aug 2008 11:33:37 +0200

Terwijl staatshoofden op Chinese tribunes staan te juichen en te dansen alsof ze door een tarantula gebeten werden, blijft onze kroonprins onbewogen zitten. De hele euforie dringt niet tot hem door.
Miljarden televisiekijkers, over de hele wereld, zijn daar getuige van.

Het is de meest vernietigende houding die hij kan aannemen om het ontzaglijke bedrog van deze Spelen aan de kaak te stellen. De Olympische Spelen hebben niets met sport te maken. Het gaat alleen om Geld en Macht en Schijn. Al de rest zijn leugens.

Prins Philippe, met 48 jaar ervaring als toekomstig koning, weet dat als geen ander. Hij erkent meteen Geld, Macht en Schijn. Alleen mag hij dat in zijn functie niet hardop zeggen. Dus uit hij een stilzwijgend maar veelzeggend protest.

De media schuiven deze Spelen naar voren alsof de rest van de wereld stil staat. En dat is dus niet zo.

Hoe graag de steeds ongeloofwaardiger wordende media het ons willen doen geloven.

Ga door met lezen van "Geld, Macht en Schijn"

De vogelpikuniversiteit

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Sun, 13 Jul 2008 09:40:35 +0200

Ik ken een Nederlandse zakenman die met de regelmaat van een klok zijn bedrijf in een puinhoop verandert door onverwachts goedlopende procedures te dwarsbomen en nieuwe, ondoordachte ideeën in te voeren.

Het bedrijf bestaat alleen nog bij gratie van geduldige directieleden en flexibele werknemers, die de grillen van de eigenaar kennen en geleerd hebben ermee te leven.

Na enkele weken windstilte stormt hij de kantoren binnen met zijn twee stopzinnetjes “Voor alle duidelijkheid…” (waarna alles meteen onbegrijpelijk wordt) en “Onderzoek heeft uitgewezen…”

Dat laatste betekent dat hij de avond tevoren op een onchristelijke wijze in de kroeg was blijven hangen en daar wat zattemanspraat had aanhoord.

Wat mij betreft, mag die man op die manier rustig verder blijven ondernemen. Ten slotte doet hij het met z’n eigen geld, niet met het mijne. En iedereen heeft recht op een afwijking.

Het is wél onduldbaar dat universiteitsprofessoren hun ‘onderzoek’ baseren op de mening van enkele leden van een vogelpikclubje uit een dorpscafé. Het is nog verwerpelijker dat de kostprijs van dat ‘onderzoek’ niet beperkt blijft tot een tournée générale, maar dat het tienduizenden euro aan gemeenschapsgeld bedraagt.

Het is onaanvaardbaar dat een niet zo onbesproken organisatie als de Lotto, die de hoofdsponsor is van het ondemocratische CGKR, dergelijk onderzoek financiert.

Het is totaal ongeloofwaardig als er dagenlang op de openbare omroep én in de zelfverklaarde kwaliteitskrant De Standaard voor dat onderzoek belangstelling wordt getoond en het als een afspiegeling wordt voorgesteld van wat werkelijk zou leven in de maatschappij.

Deze week werd weer eens aangetoond op welke belachelijke, doorzichtige en vooral demagogische wijze bokkensprongen worden uitgehaald om de goegemeente te misleiden.

Ga door met lezen van "De vogelpikuniversiteit"

Breek uit de Arena!

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Sun, 06 Jul 2008 18:17:43 +0200

De vroegere Minister-President van de Franse Gemeenschap en thans Minister voor o.a. Maatschappelijke Integratie Marie Arena wil een Europese lijst van alle ‘haatsites’ op het internet. De Raad van Europa moet die lijst controleren en providers worden verplicht de vermelde sites blokkeren.

De zoveelste stap om van onze Westerse beschaving een ‘Apenplaneet’ te maken, helemaal volgens het boek van de Franse auteur Pierre Boulle, waarnaar de gelijknamige films werden gedraaid.

Ik voel me niet aangesproken als houder van een ‘haatsite’. Maar als het woord in linkse hoek gebruikt wordt, betekent het zoveel als ‘wie niet met ons is, is tegen ons’ en dan komt iedereen met een beetje kritische geest in aanmerking voor repressie.

Nog net voor deze webstek dus mogelijk op de zwarte lijst der boekverbranders terechtkomt, maak ik nog even het proces van een omhoog gevallen PS-madam en kondig nu al aan welk onderzoek we momenteel op de achtergrond ook voeren: namelijk hoe een krant met tienduizenden euro belastinggeld via een communicatiebedrijf letterlijk omgekocht wordt om op haar redactionele pagina’s een welbepaalde boodschap te verspreiden die de bevolking moet murw maken om politieke beslissingen te kunnen doorvoeren. Het hele verhaal zal einde augustus verschijnen in AchterhetNieuws. Met naam en toenaam van de krant, de betrokken journalisten, het communicatiebureau, de politici en met de exacte vermelding over welke bedragen het gaat en welke andere media nog mee in datzelfde bad zitten.

Maar eerst, Marie Arena en haar muilkorfperversiteit.

Ga door met lezen van "Breek uit de Arena!"

De Zorgen van De Morgen

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Thu, 26 Jun 2008 21:10:49 +0200

Als je een punt opblaast, dan heb je een nul. Hetzelfde geldt voor een regimegezind pamflet dat zichzelf kwaliteitskrant noemt en waarvan de redactie naast de schoenen loopt van eigenwaan.
De pijnlijke waarheid van De Morgen wordt stilaan duidelijk: niemand moet dat blad!

Lezers heeft De Morgen nooit echt gehad, en steeds minder. Ogenschijnlijk stijgt de oplage lichtjes, maar dat komt omdat mensen goedkope DVD’s, of boeken of CD-Roms kopen en er een soort krantje gratis bij krijgen… Het blad interesseert hen niet, ze willen alleen het lokkertje.

Dat is natuurlijk de prijs als je er prat op gaat van doelbewust informatie te verzwijgen en, zo doorzichtig als een fles Spa Reine, de andere informatie te verdraaien of te manipuleren.

Een krant heeft echter het geld van de krantenlezer niet echt nodig. Dat gaat toch grotendeels op aan posttarieven, commissie voor de krantenboer en andere distributiekosten.

De echte inkomsten komen van de adverteerder. En ondernemers moeten De Morgen al evenmin.

Niet te verwonderen: je blijft als melkkoe geen zieltogend kalf zogen dat zo ondankbaar is van je gelijktijdig giftig in de onderbuik te schoppen!

Niet zo lang geleden stond er op een dag maar één (1 !!) advertentie in de hele krant. Allerlei extra bijlagen, promotieacties of bradeerprijzen leveren niets meer op.

Voor uitgever Christian Van Thillo is De Morgen een zware verliespost. Als zakenman zou hij niet liever willen dan dit kwaadaardig gezwel uit zijn portfolio weg te snijden. Alleen zijn ijdelheid houdt hem (nog even) tegen. Als belangrijkste mediatycoon in dit land vindt hij titels zoals Het Laatste Nieuws, Dag Allemaal en VTM niet ‘chique’ genoeg en wil ook ho zo graag pronken met het bezit van een zogenaamde, maar zelfverklaarde, ‘kwaliteitskrant’.

Daarom zal hij alles proberen om De Morgen in leven te houden. Desnoods wordt het maar een pulpblad waarvan de titel een pseudo-intellectuele herinnering oproept.

De volledige reorganisatie die momenteel wordt doorgevoerd, zal echter weinig succes brengen. Vlaanderen zit niet te wachten op een zoveelste kleuterblad met sensationele titels, bloederige foto’s en geen mening.
Nou, geen mening… De huidige hoofdredactie wordt dan in titel wel gedegradeerd, ze zal verder mogen de opinie blijven bepalen.

Bij de lezer en de adverteerder dus meteen al terug naar af met elk nieuw initiatief. Van dat deeg lust Vlaanderen geen koek.

Maar er is nog veel meer medianieuws. Lees het vanaf vandaag op deze site.

Ga door met lezen van "De Zorgen van De Morgen"

"Onverantwoord degoutant"

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Wed, 28 May 2008 15:28:11 +0200

Sinds enkele maanden verschijnt het onafhankelijke magazine over media AchterhetNieuws niet meer in pdf-formaat. Het is een volwaardig e-zine geworden. Het internet wordt meer en meer de nieuwsbron waar mensen zich informeren en meteen hun informatie kunnen vergelijken en verifiëren.
Daar spelen we dus volledig op in.

Een ander gevolg is dat AchterhetNieuws nu niet meer stiekem kan worden doorgestuurd naar mensen die niet betaalden voor al het werk van de redactie.
Wie het totnogtoe ‘vanzelf’ kreeg, zal dus voortaan een abonnement moeten nemen om niets te missen. Natuurlijk is het ook mogelijk om een los nummer te bestellen.

Deze maand pakt AchterhetNieuws in elk geval alweer uit met enkele ‘straffe’, zelfs exclusieve artikels!

Hier alvast enkele lekkermakertjes:

Ga door met lezen van ""Onverantwoord degoutant""

Een maand later...

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Tue, 29 Apr 2008 15:03:06 +0200

De toepassing van een nieuw computerprogramma is zoals de geboorte van een kind. Je bent er blij mee, het leeft, maar in ’t begin heb je er nog behoorlijk omkijken naar. Hoe het zich later ontwikkelt, blijft afwachten.

Toen we Eulalie, de naam van ons nieuw computerprogramma, vorige maand installeerden, wisten we dat we elke seconde moesten alert blijven. Niet zozeer omdat de techniek ons zou parten spelen, want die was voldoende getest en de kinderziekten waren eruit. Voor onze klanten, de lezers van AchterhetNieuws, zou het echter een hele omschakeling betekenen.

Enkele lezers geraakten bijvoorbeeld niet door de registratieprocedure. Voor hen schreven we dan een heel eenvoudig te begrijpen handleiding, sommigen belden we persoonlijk op om hen stap-na-stap te begeleiden.

Ondertussen beseft iedereen dat AchterhetNieuws lezen poepsimpel is.

Alleen, tja… het stiekem doorsturen naar niet-betalende lezers wordt nu een stuk moeilijker, zoniet onmogelijk. Dat was natuurlijk onze bedoeling. Het verklaart ook meteen de scheldtirade van twee lezers die tegelijk hun abonnement opzegden. Of van een hoofdredacteur van een krant die zijn abonnement stopzet omdat hij gelijk waar, op gelijk welke pc of laptop, AchterhetNieuws wil kunnen lezen. Voor hem is gebruiksgemak dus duidelijk belangrijker dan de inhoud. Maar dat merkten we aan z’n eigen krant al. Hoewel, zélfs gebruiksgemak…?
Hij zegt er natuurlijk niet bij dat hij zijn hele directie en redactie voor hetzelfde geld liet meelezen… Alsof we dat niet wisten!

De andere abonnees genieten daarentegen onze volle waardering omdat ze heel bewust hun steentje bijdragen tot een vrije(re) pers in Vlaanderen. Opvallend zelfs, hoeveel van hen ons aanmoedigden voor de nieuwe aanpak, zelfs als het voor hen even geduldig aanpassen was.

De opvallende toename van het aantal abonnees de voorbije maand (en hopelijk blijft dit nog even voortduren) is voor ons zowel een morele stimulans als een financiële armslag om nog dieper te graven en nog meer nieuws te brengen.

Zo werken we op dit ogenblik aan de visuele verfijning van onze webstek, een betere illustratie van de artikels, een dynamischere lay-out én een rubriek waarin we zowat elke dag actuele medianieuwtjes zullen brengen. Daardoor blijft AchterhetNieuws niet alleen een ‘maandelijks magazine’, het wordt ook een vinger aan de pols die heet van de naald kan informeren. ‘In real time’, zoals dat heet én in het internettijdperk hoort.

Ondanks dit alles, de toepassing van Eulalie en de voorbereiding van nieuwe initiatieven, hebben we toch alweer een sterk nummer bij mekaar geschreven.

Hieronder een samenvatting van de artikels.

Ga door met lezen van "Een maand later..."

Een kind gaat dood, maar de straatzanger is wereldnieuws

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Tue, 15 Apr 2008 09:48:55 +0200

Er was een tijd dat journalisten een bonus kregen als ze met een primeur kwamen. Er was een tijd, die nog niet helemaal voorbij is, dat journalisten op een of andere manier ruimschoots vergoed werden om een bepaald soort nieuws niét te brengen.

Vandaag is het hek van de dam: niet de journalisten bepalen meer wat nieuws is, maar marketingmensen voeren gewapenderhand het beleid van een redactie.

Ik zeg dit niet smalend met een knipoog naar een hoofdredacteur die de titel ‘Marketeer van het Jaar’ kreeg toebedeeld. Dat een journalist die titel krijgt, heeft mij nooit gestoord. Want waar begint marketing? Met een goed product in de juiste markt te zetten, toch? Elke goede journalist is immers de beste marketeer voor zijn medium!

Neen, ik heb het o.a. over de broer van een Bekende Vlaming die op het Antwerpse Zuid een feestzaal runt en zich permitteert van brullend de redactie van Gazet van Antwerpen binnen te stormen en redactrice Martine Cuyt de huid vol te schelden en te bedreigen omdat ze volgens hem niet genoeg (gratis) redactionele aandacht aan zijn winkel besteedt. Ik heb het ook over mensen met louter commerciële belangen die daarvoor sport of kunst of politiek misbruiken, en die onomwonden dicteren wat journalisten wel en niet mogen brengen en wanneer ze dat moeten doen.

Een recent voorbeeld is een nieuwe plaat van een Antwerpse straatzanger. Akkoord, de plaat wordt internationaal uitgebracht en de man schijnt succesrijk te zijn. Maar laten we ons daar niet door verblinden!
Als een grote platenmaatschappij haar promotiemachine op volle toeren laat draaien, maak je iedereen beroemd. Getuige daarvan zijn de Britney Spears’, de Paris Hiltons en de Betty ‘Big Brother’ Boobs van deze wereld.

Ga door met lezen van "Een kind gaat dood, maar de straatzanger is wereldnieuws"

Waar anderen stoppen, gaan wij door!

nospam@example.com (Luc van Balberghe) — Wed, 26 Mar 2008 10:07:37 +0100

Yves Leterme, de goed bedoelende maar snel imponeerbare boekhouder uit de Westhoek, kreeg van uittredend premier Guy Verhofstadt een nagelnieuwe regering cadeau. Een vergiftigd geschenk, dat ‘Mister 800.000 votes’ op enkele maanden tijd voorgoed moet uitschakelen.

Hugo Claus, de betere volksschrijver waarvan de linkse intelligentsia in Vlaanderen maar niet wil begrijpen waarom hij nog in de verste verte niet in aanmerking kwam voor de Nobelprijs Literatuur, realiseerde zijn ultieme pr-stunt door ‘cool’ uit het leven te stappen. Patrick Janssens had het zo professioneel niet kunnen bedenken!

China, de ‘economische mogendheid’ waarvoor het Westen op de knieën kruipt, maar in werkelijkheid niets meer is dan een rookgordijn en een kaartenhuis vol blingbling, toonde haar waar gelaat in Tibet op de vooravond van een nog grotere pr-stunt die Olympische Spelen heet.

Ons land werd gekapitteld door een commissie van de Verenigde Naties, die zelf samengesteld was uit mensen waarvan naam achteraan in de keel wordt uitgesproken en die haast allen een land vertegenwoordigen waar de woorden ‘democratie’ en ‘vrije meningsuiting’ een eufemisme zijn voor ‘oekaze’ en ‘muilkorf’.

Pasen, voor onze voorouders het Loofhuttenfeest dat de nieuwe lente en het nieuwe leven aankondigde en na de kerstening van onze gewesten gerecupereerd werd als herdenking van de Verrijzenis van de grootste voorganger aller tijden Jezus Christus van Nazareth, was dit jaar ondergesneeuwd. Vorige oudejaarsnacht stonden we nog in hemdsmouwen op straat bubbels te drinken met de buren. De wereld op z’n kop!

Prof. dr. Frank Thevissen, de man die de politieke peiling De Stemmenkampioen ontwikkelde en met zijn ESA-project internationale uitstraling gaf aan de Vrije Universiteit van Brussel, werd op basis van een duister dossier ontslagen. Eerst stonden de media er bol van, daarna zwegen ze als vermoord. De loge, die in haast alle media is geïnfiltreerd, had haar ordewoord verspreid: vergeten zonder geweten!

Ja, er is een en ander gebeurd deze maand. Onderwerpen genoeg dus, om over te schrijven. En toch voelden heel wat lezers van deze nieuwsblog zich enkele weken lang verweesd. Nochtans staat deze ruimte ook ter beschikking van gastauteurs…

Naast de vele boeiende bezigheden die mijn leven aangenaam vullen (zoals vriendschappen warm houden, met kleinkinderen spelen, gastronomisch koken en het schrijven van nog twee avondvullende toneelstukken, Virus en Wolfsmelk), had ik het echter vooral druk met enkele belangrijke professionele projecten.

Ten eerste was er het ‘Dossier Thevissen’ dat ik tot in de kleinste details heb uitgespit. Ook journalist Jeroen Verelst van De Morgen was eraan begonnen, maar die vond de zaak “ingewikkelder dan hij had gedacht”. Je zou denken, toch een uitdaging voor een onderzoeksjournalist dan? Niet zo voor de krant die durft! De reportage werd afgevoerd. Waar De Morgen stopte, ging ik door.

Het resultaat is een afschrikwekkend dossier over kuiperijen, intriges, haat en nijd, boter op het hoofd, ons-kent-ons aan wat zich een ‘vrije’ universiteit noemt. Inspector Morse zou er een kluif aan gehad hebben! De VUB is de tijdbom onder de politieke en de academische wereld.

Het is ook het weerzinwekkende verhaal van politici die hoofdredacteurs onder druk zetten om tegenstanders kapot te schrijven. Het is vooral het beangstigende verhaal van de loge die een wurggreep heeft op onze media. Een schimmige organisatie, die bepaalt wat wel en wat niet over wie mag verschijnen.

Mijn verhaal is drievoudig gecontroleerd en de bewijzen worden op drie uit mekaar liggende locaties bewaard. Kwestie van mijn persoonlijke veiligheid. Ook op (logelid) Ward Beysen werd immers zelfmoord gepleegd. En toen een mevrouw van de Werkgroep Morkhoven met een diskette vol bezwarend materiaal over pedofiele hooggeplaatsten naar Genève reed, knalde ze op de terugweg te pletter tegen een boom die onverwacht in het midden van de snelweg was gaan staan en na het ongeluk op zijn booms gemak weer wegwandelde. Bepaalde boomsoorten doen dat. Naar het schijnt. De diskette bleek later plotseling… blanco te zijn.

Dus, safety first!…

Niettemin onthul ik in mijn dossier de werkelijke intriges en de ‘combines’. Ik noem de logeleden aan de VUB en in de media bij naam én hun werkplaats,…

Deze informatie verschijnt nergens anders. En reken maar dat geen enkel van de ‘mainstream media’ hieruit zal durven (mogen) citeren, niet eens ernaar verwijzen!

Ga door met lezen van "Waar anderen stoppen, gaan wij door!"