Vrij van Zegel

Er zijn grenzen aan mediageilheid

Hoe diep kan iemand zinken? Jan Hertogen moet dringend in therapie. Niet vanwege een pedofiel jeugdtrauma, maar voor een chronische mediageilheid en een onblusbare drang naar enige aandacht.
Als pseudo-wetenschapper viel hij al veel langer door de mand. Nu ook als mens.

Ga door met lezen van "Er zijn grenzen aan mediageilheid"

'Kom eens naar mijn (raad)kamer...'

De op zijn minst nogal opvallende razzia op het Aartsbisschoppelijke Paleis en de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen, en bij de Commissie Adriaenssens in Leuven, heeft zowel gelovigen als vrijzinnigen zwaar geschokt. Een minderheid aan niet-katholieken verkneukelt er zich in dat, wat zij huichelachtig vinden, eindelijk eens een antwoord krijgt. De meeste mensen, van welke overtuiging ook, houden echter een negatief gevoel over aan de cowboyachtige manier waarop het onderzoek werd gevoerd.
Dat onderzoek gaat al lang niet meer over een pedofiliedossier. Er zit veel meer achter. Een staatsaangelegenheid.

Ga door met lezen van "'Kom eens naar mijn (raad)kamer...'"

Hippo-litiek

Wat hebben onze politici toch met paarden? Kris Peeters valt van zijn paard, Alexander De Croo valt onder zijn paard, Marianne Thyssen zit op haar paard, Bart De Wever trekt aan een dood paard, in het zuiden mag men een paard stelen maar in het noorden niet eens over het hek kijken, er is geen paard dat onze begroting nog kan trekken, sommigen blijven maar oude paarden van stal halen, halen we met Elio di Rupo een Trojaans in Vlaanderen binnen?, de kiezer weet uiteindelijk niet meer op welk paard te wedden...
Het wordt hoog tijd dat hier eens man en paard wordt genoemd!

Een debat voor doven

Het Voorzittersdebat, gisteravond bij Phara op de ‘nationale’ omroep, was leerrijker dan de hele verkiezingscampagne. Wat geen enkele partij gedurende zes weken aan ons verstand kon-wilde-durfde brengen, vernamen we gisteren op een uur tijd. Sommige dingen werden in klare taal woordelijk gezegd, andere in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk gemaakt, al de rest bleek uit een lichaamstaal die geen schijn van kans liet om fout geïnterpreteerd te worden.
Vooral dat laatste was belangrijk. Zelfs een dove kijker kon zonder onderschriften perfect volgen wat iedereen bedoelde.
Conclusie: er zijn voorzichtige overwinnaars, er zijn grootse en sportieve verliezers, er zijn chagrijnige en kleingeestige verliezers, er zijn opportunisten die nog ergens een kans zien tussen de beperkingen van de winnaars en het tandengeknars van de verliezers.

Ga door met lezen van "Een debat voor doven"

Als straks de bubbels zijn verschaald...

Wat is de rode draad tussen de eclatante verkiezingsoverwinning van Bart De Wever, het succes van gelegenheidsschlagerzanger Tom Waes met zijn ‘Dos Cervezas por favor, de halve PS moet naar de nor…’, en de stront uit de overvloedig gesubsidieerde kontmachine van keizer-zonder-kleren Wim Delvoye?

Ga door met lezen van "Als straks de bubbels zijn verschaald..."

De verkiezingen van de angst

Nooit voorheen hebben politieke partijen een verkiezingscampagne gevoerd met zo weinig zelfvertrouwen als dit jaar. De angst is zo diep doorgedrongen, dat sommigen er compleet de pedalen bij verliezen en zichzelf zo nog meer schade toebrengen dan ze al opgelopen hadden. Niemand staat nog stevig op de benen, iedereen wacht bang af. De vrees dat de resultaten in Nederland ook iets zuidelijker de ogen zullen openen, is groot. Dit alles vertaalt zich in kleingeestige aanvallen, in stoer spierballengerol, in broedermoorden, in het inschakelen van huurmoordenaars om een karaktermoord te plegen op tegenstanders, op het verspreiden van pertinente leugens waar tegen geen verdediging mogelijk is, in het misbruiken van media die er zich graag toe lenen en in zielig paniekvoetbal.
Nooit voorheen zijn de maskers al gevallen vóór de stembusgang.

Ga door met lezen van "De verkiezingen van de angst"

Een lege barak en een halfmaffe expert

Een leerling uit Sint-Truiden die het beste opstel maakt over jodendeportatie, mag met de hele klas naar Auschwitz. Een nogal lugubere prijs, maar kom, een bezoek aan het Vaticaan kan erger zijn voor een kind…
Het is natuurlijk de vraag wanneer zo’n opstel ‘het beste’ is? Als het geschiedkundig goed en juist gedocumenteerd is, of als het alleen nahinnikt wat werd voorgekauwd en dus precies past in het plaatje dat men wil voorhouden?
Van lagereschoolleerlingen kan je alleen dat laatste verwachten. De wedstrijd is dus een heimelijke vorm van indoctrinatie.

Ga door met lezen van "Een lege barak en een halfmaffe expert"

Je hebt erom gevraagd, trut!

In het meest uitgesproken broeinest van linkse graaicultuur en georganiseerde misdaad van ons land, waar zelfs de politie weigert om gevolg te geven aan een aanhoudingsbevel uit Brussel om de moordenaars van een politieagent op te pakken, heeft de vrouwelijke rechter Geneviève Denisty van de Burgerlijke Rechtbank een opmerkelijke uitspraak gedaan.
Volgens deze blijkbaar voortijdig demente tante is een slachtoffer zelf schuldig indien hij overvallen en bestolen wordt als anderen hem zijn bezit niet gunnen.
Begrijpe wie kan!

Ga door met lezen van "Je hebt erom gevraagd, trut!"

Wie stopt de vakbondsterreur?

Henk Callewaert werd uit de privé binnengehaald als crisismanager om het Centrum voor het Jonge Kind vzw een nieuw elan te geven. Dat was niet naar de zin van de syndicale terreurorganisaties. De man werd professioneel buiten gepest en de malaise bij de vzw kan nu ongehinderd voortduren.

Onze economie beleeft zwarte dagen. DHL verhuist naar Duitsland, Opel trekt volledig weg uit ons land, Carrefour sluit volledig de deuren… De vakbonden laten hun spierballen rollen en leggen ronkende verklaringen af. Zij zorgen echter niet voor de oplossing van het probleem. Ze zijn het probleem.

Ga door met lezen van "Wie stopt de vakbondsterreur?"

Tejater80 viert jubileum met Tryskyl

Heel wat mensen die ooit mijn toneelstuk Tryskyl zagen opvoeren, wilden dit nog wel eens opnieuw zien. Voor wie het nog niet zag, is het een absolute aanrader! Regisseurs én toeschouwers zijn het erover eens dat ze dit een van de beste toneelstukken vinden die ze de laatste jaren zagen.

Tejater80 uit Edegem speelt einde april deze tragikomedie als jubileumvoorstelling om het 30-jarige bestaan van het gezelschap te vieren. De opvoeringen gaan door op 23, 24 en 25 april 2010, telkens om 20 uur in de zaal Ons Huis, Drie Eikenstraat 65 te Edegem (gratis parkeergelegenheid op 50 m., voor het postgebouw).

John Versprille voert de regie over Wendy Bourrée, Mike Wuylens, Alice Vandersmissen, Elke Rammon en Wim Waes.

Wat is er zo bijzonder aan Tryskyl dan? Om te beginnen is dit het enige stuk ter wereld (?) dat handelt over sadomasochisme, maar dan zonder lederen pakjes en zonder knallende zweepjes. Ogenschijnlijk lijkt het verhaal te gaan over een dementerende vader die door zijn kinderen tegen zijn wil in een rusthuis wordt geplaatst. Maar niets is wat het lijkt. Het stuk bestaat uit laagjes en elk laagje verbergt een ander, zoals een goocheltruc. Telkens de lezer/toeschouwer meent te snappen waarover het stuk eigenlijk gaat, blijkt het toch over iets anders te gaan. Het is een ongenadige mindplay tussen de acteurs onderling, maar ook tussen... de auteur en het publiek!

In elk geval, Tryskyl garandeert een avondje steengoed toneel, met heel veel herkenbare en grappige taferelen, maar tegelijk met mooie, diepmenselijke en ontroerende scènes. Er zijn momenten van onbedaarlijk lachen, gevolgd door een moment van sereen slikken… Toneel om duimen en vingers van af te likken, dus!

Reserveren kan op nummer 03-457 81 74 (inspreken op antwoordapparaat) of 0470-333 002.

Misschien ontmoeten we mekaar tijdens een van de voorstellingen? Maar kom vooral om Tryskyl te beleven!

Mocht je op elk van de drie avonden bezet zijn en het stuk tóch willen zien, meld dat dan ook op het reservatie-telefoonnummer. Er bestaat een kleine kans dat er verlengingen komen op volgende data. Je wordt dan persoonlijk verwittigd.

Voor Alles is er een Tijd...

Eerst sloeg de varkensgriep toe, dan liet de techniek het afweten. Uitstel drong zich op. Een voorziene medewerker was voor de nieuwe data niet meer beschikbaar en men moest op zoek naar een vervanger…
Uiteindelijk is het zover: voor alles is er een (juiste) tijd.
Op vrijdagavond 5 februari 2010 gaat mijn toneelstuk ‘Voor Alles is er een Tijd’ met 2 maanden vertraging in première in het stemmige zoldertheater Den Beulebak te Antwerpen.
Van 5 tot en met 10 februari is er elke avond om 20 uur een voorstelling. Op zondag 7 februari is er nog een bijkomende matineevoorstelling om 15 uur. Zeven in totaal dus.

‘Voor Alles is er een tijd’ is niet zomaar een stukje toneel. Het is geen tragikomedie zoals de meeste van mijn werken, geen spektakelstuk zoals Wolfsmelk, geen satire zoals Sotscop, geen billenkletser zoals Gebakken Lucht. (Hier meer info over mijn ander toneelwerk).

Voor dit stuk speelde ik qua opbouw leentjebuur bij het Griekse drama, maar laat alle ruimte aan een creatieve regisseur om er een eigentijdse voorstelling van te maken. Wat de inhoud betreft, is een glimlach nooit ver weg, maar de personages strelen tegelijk je hart en grijpen je zachtjes naar de keel.
Toneelgezelschap Nu Nogh dat voor de creatie in Den Beulebak tekent, belooft er een ontroerende, beklijvende voorstelling van te maken.
We kijken even binnen achter de schermen.

Ga door met lezen van "Voor Alles is er een Tijd..."

Beste wensen...

Het was einde januari.
Ik stelde guitig voor
Om samen wiwisju te spelen.
“Het is nog te vroeg,” zegt ze.
“We kennen mekaar nog maar pas.”

Toen werd het april.
De lente ranselde mijn bloed wakker.
“Willen we samen wiwisju doen?” vroeg ik.
Maar ze was er nog niet klaar voor.

In augustus waren sommige dagen bloedheet.
Steeds meer verlangde ik ernaar
om met haar wiwisju te doen.
Maar ze vond dat het seizoen
er niet voor geschikt was.

Begin november was
de natuur het noorden kwijt.
De herfst speelde voor lente.
De drang werd steeds groter
om samen wiwisju te spelen.
Maar het seizoen klopte evenmin.
“Ik ben ongesteld,” zegt ze,
“dan geniet ik er niet van.”

Vandaag zijn we kerstdag.
Ik kan me niet langer inhouden.
Ik ga stoer voor haar staan,
grijp naar mijn fluitje
en blaas mijn longen leeg.
Nu zingt ze mee uit volle borsten:

“Wiwisju een merrie Christmas
wiwisju een merrie Christmas
wiwisju een merrie Christmas
en een hèppie njoejeerrrrrrrrrr…”

Straks nemen we afscheid van elkaar.
Het jaar en ik.
Zo gaat dat.
Je leert elkaar kennen op 1 januari
en op 31 december is het voorbij.

Zo is ons hele leven afscheid nemen.
Van mensen die ons lief zijn,
van dingen die we mooi vinden,
van gevoelens die ons rijker maken,
van gewoonten waarmee we vertrouwd zijn.

Soms doen we dat één keertje te veel.
Dan worden we bang.
Bang voor wat nog moet komen,
zelfs bang voor woorden.
Dat komt ervan.

2009, je was geen zegen,
maar een moeilijk lief,
en toch heb ‘k van je genoten.
al wordt het dringend tijd voor 2010!

Bedankt gij allen,
die dit blog trouw bleven lezen
en herlezen.
Al liet mijn gezondheid me niet toe
om hier wekelijks actief te blijven.

Ik hoop op beterschap.
Maar als ik niet meer de energie vind
om even fel te zwaaien
met de vlag van de vrijheidsstrijder,
nemen jullie het dan over.

Draag de gedachte van vrijheid verder uit.
Aanvaard geen leugens, bedrog, misleiding.
Geen macht boven gezag.
Geen juk, geen valse meesters.
Ruk hun maskers af
en bestrijd ze met hun eigen wapens.
Gooi de schroom van je af,
ga de straat op, bespring de barricaden
en schrèèuw… vrij van zegel!

Antwerpse ziekenhuizen kunnen uw gezondheid schaden

Sinds gisteren is mevrouw Mimi Lamote (45), die in de zakenwereld naam maakte als algemeen directeur van de kledingketen C&A, in Amsterdam aan de slag gegaan als vice-president van brillenproducent Pearle Europe. Twee jaar geleden had ze een minder klare kijk op zaken: toen aanvaardde ze nog een functie als CEO van ZNA. ZNA staat voor Ziekenhuisnetwerk Antwerpen, een politieke valkuil waar geen enkele integere manager overleeft. Ook de patiënten lopen er elke dag gevaar voor hun leven.

Precies de dag na haar vertrek lekte een ernstige medische fout uit in het Jan Palfijnziekenhuis dat deel uitmaakt van ZNA: een verkeerde patiënt werd aan de urinewegen geopereerd. De schade is onherstelbaar.

Die ene blunder is echter maar het topje van de ijsberg. Bij ZNA stapelen de fouten zich op. Artsen en verpleegkundigen vluchten er weg, wie blijft wordt zonder genade uitgeperst.
Niet de goede medische zorgen, maar de geldstromen zijn de enige zorg van de Raad van Bestuur.

Onlangs werd zelfs beslist dat binnenkort het kinderziekenhuis Paola de deuren zal sluiten, want de meeste klanten zijn illegalen of allochtonen en die laten alleen openstaande rekeningen achter. Het personeel wordt er letterlijk weggejààgd tot het ziekenhuis niet meer in staat is te functioneren. De Raad van Bestuur ontkent vandaag nog met man en macht deze plannen, maar als het over een jaar zover is, herinner je dan dat je ’t hier voor ’t eerst gelezen hebt!

Ga door met lezen van "Antwerpse ziekenhuizen kunnen uw gezondheid schaden"

Hoog spel, vuil spel

De ‘oorlog’ binnen de Sp.a is niet voorbij. Hij begint pas. De strijd zal zich evenwel achter gesloten gordijnen afspelen. Dat hoopt men toch. In alle openheid, en tegelijk intern. Het hoeft geen contradictie te zijn.
In de hele heisa van de gestolen e-mails werd iedereen geschandvlekt, behalve… de boodschapper. En die speelde nog het smerigste spel van allemaal.

Ga door met lezen van "Hoog spel, vuil spel"

De laatste der ijsheiligen

Geschreven door Bertie (persoonsgegevens bekend bij Elveebee)

Als we de laatste opmerkingen van Bert Anciaux op zijn eigenste webstek lezen, kunnen we best begrijpen dat het vandaag ook de laatste dag is geweest dat de wietblowers zich konden gaan bevoorraden in 6 coffeshops die West-Brabant rijk is. Die West-Brabant rijk wàs... aan overlast, zeker?

Ga door met lezen van "De laatste der ijsheiligen"